Szynowanie zębów metodą bezpośrednią z estetycznym wypełnieniem przestrzeni między siekaczami dolnymi.

Szynowanie jest zabiegiem polegającym na połączeniu i zblokowaniu ze sobą zębów, które uległy bądź mogą ulec rozchwianiu. Co prawda znane są opinie, że szynowanie zaburza fizjologiczną ruchomość poszczególnych zębów, co ma na nie negatywny wpływ. Czasami jednak tylko przeprowadzenie takiego zabiegu ratuje pacjenta przed ich zbyt wczesną utratą.

Materiałem, który doskonale nadaje się do tego celu, jest kompozyt protetyczny i zatopione w nim włókno poliaramidowe.

Materiały i przybory wykorzystane w pracy:

  • Boston (Arkona),
  • poliaramidowe włókno formowane typu „Gąsienica” 2 mm (Arkona),
  • Opti Bond Solo Plus (Kerr),
  • wytrawiacz – 36-proc. kwas ortofosforowy (Arkona),
  • wiertła diamentowe,
  • gumki do wstępnego polerowania kompozytów (Vivadent),
  • krążki do polerowania Sof-Lex (3M ESPE),
  • kalka artykulacyjna (Bausch).

ETAPY POSTĘPOWANIA KLINICZNEGO

Pacjentka, lat 72, zgłosiła się w celu wypełnienia przestrzeni między zębami 42 i 41 (fot. 1). Podczas badania stwierdzono całkowite bezzębie w szczęce. W żuchwie obecne były jedynie zęby od 43 do 34. Zęby 43 i 42 były zblokowane ze sobą przy pomocy materiału kompozytowego. Pacjentka nosiła całkowitą protezę górną i częściową dolną. W pierwszej kolejności zaproponowano jej okoronowanie i zblokowanie ze sobą zębów z jednoczesnym wykonaniem nowej protezy dolnej umocowanej na zasuwach bądź zatrzaskach. Pacjentka nie zdecydowała się na to rozwiązanie z powodu wysokiej ceny i długiego czasu, jaki był potrzebny do wykonania tej pracy. Szukała rozwiązania niedrogiego i możliwego do wykonania w jak najkrótszym czasie. W związku z tym przedstawiono jej możliwość estetycznego wypełnienia przestrzeni między zębami 42 i 41 przy pomocy kompozytowego materiału protetycznego z jednoczesnym zszynowaniem zębów od 43 do 31.
Po omówieniu szczegółów pacjentka wyraziła zgodę na to rozwiązanie, po czym od razu przystąpiono do jego realizacji. Praca miała być wykonana jednowizytowo, w sposób bezpośredni. Podzielono ją na dwa etapy.

Etap pierwszy

W pierwszej kolejności wykonano kosmetyczne zamknięcie przestrzeni między zębami 42 i 41. W tym celu powierzchnia mezjalna zęba 42 i dystalna zęba 41 zostały delikatnie zmatowione przy pomocy wiertła diamentowego i dalej pokryte kolejno 36-proc. kwasem ortofosforowym, a po przepłukaniu i osuszeniu – systemem łączącym Opti Bond Solo Plus (Kerr). Następnie na tak przygotowane powierzchnie nakładany był warstwami kompozyt protetyczny Boston (Arkona), aż do uzyskania odpowiedniego efektu estetycznego (fot. 2).

Etap drugi

W następnej fazie na powierzchniach wewnętrznych zębów od 43 do 31 został wycięty przy pomocy diamentowego wiertła w kształcie odwróconego stożka rowek o szerokości około 2 mm, przy czym  pozostawiono na swoim miejscu doskonale utrzymaną część materiału kompozytowego, który użyty był wcześniej do zblokowania zębów 43 i 42. Dalej docięto na odpowiednią długość fragment poliaramidowego włókna formowanego typu „Gąsienica” (Arkona), pasujący długością i szerokością do wykonanego rowka (fot. 3). Opracowane wgłębienie zostało przygotowane podobnie jak wcześniej zęby 42 i 41 (36-proc. kwas ortofosforowy i system łączący). Następnie położono na całej jego długości cienką warstwę materiału protetycznego Boston, po czym zatopiono w tym materiale włókno poliaramidowe i przystąpiono do jego utwardzenia.

W dalszej kolejności całość pokryto jeszcze jedną warstwą tego samego kompozytu i ponownie spolimeryzowano. Po zaakceptowaniu przez pacjentkę uzyskanego efektu przystąpiono do wypolerowania pracy gumkami do wstępnego polerowania kompozytów (Vivadent) oraz krążkami Sof-Lex (fot. 4 i 5). Pacjentka została pouczona raz jeszcze o konieczności zachowania szczególnej dbałości o higienę w okolicy wykonanej pracy.

PODSUMOWANIE

Praca została wykonana tak, jak życzyła sobie tego pacjentka, szybko i z zadowalającym efektem estetycznym. Przeprowadzone szynowanie wzmocniło nie tylko zęby, ale także wykonane z kompozytu nadbudowy na zębach 42, 41. Tak przeprowadzony zabieg nie wyklucza wykonania w późniejszym okresie na zębach dolnych zblokowanych koron i nowej protezy.

Zalety i wady szynowania zębów przy pomocy kompozytowego materiału protetycznego wzmocnionego włóknem poliaramidowym.

Zalety:

  • zachowanie w ustach zębów narażonych na utratę z powodu rozchwiania z jednoczesnym utrzymaniem pozytywnego efektu estetycznego,
  • krótki czas wykonania,
  • atrakcyjność finansowa dla pacjenta,
  • łatwość ewentualnej naprawy,
  • wytrzymałość.


Wady:

  • możliwość odklejenia od zęba,
  • możliwość pęknięcia,
  • konieczność zachowania szczególnej dbałości o higienę szynowanej okolicy.


Artykuł pochodzi z numeru 06-2013 czasopisma Twój Przegląd Stomatologiczny